Nederlandse Vereniging voor Klinische Chemie en Laboratoriumgeneeskunde
Find NVKC on YouTubeFind NVKC on FacebookFind NVKC on Twitter

Zoek een test

Hepatitis B

Terug Terug naar het overzicht

Ook wel bekend als:
anti-HBs, HBsAg, HBeAg, anti-HBc IgM, anti-HBe, HBV DNA
Officiële naam:
anti-HBc
Verwante testen:
hepatitis A, hepatitis C

In vogelvlucht

Waarom deze test?

Om na te gaan of iemand is besmet met hepatitis B virus of om te controleren of de behandeling effect heeft. Ook wordt met de test nagegaan of de vaccinatie succesvol is.

Welk materiaal?

Bloed

Monster

Wat wordt getest?

De test bepaalt de aanwezigheid van antilichamen tegen het hepatitis B virus (HBV) of de aanwezigheid van (delen van) het virus zelf. HBV heeft een sterke voorkeur zich te nestelen in levercellen. Infectie met het Hepatitis B virus leidt tot leverontsteking.

Hepatitis B-infectie is te voorkomen door vaccinatie.

Van hepatitisvirussen bestaan naast het B-type nog de types A en C tot en met G. De vier laatste (D, E, F en G) komen nauwelijks voor. Het zijn vooral de hepatitisvirussen A, B en C die regelmatig het nieuws halen. Door de aanduiding ‘hepatitisvirus' met verschillende letters lijkt het alsof het zou gaan om sterk op elkaar lijkende virussen. Dat is niet het geval. Het gaat om geheel verschillende virussen met verschillende ziekteverschijnselen en gevolgen.

Er worden verschillende soorten testen gebruikt. Sommige tonen antistoffen aan die het lichaam aanmaakt tegen het virus. Andere testen tonen direct het virus zelf aan, of een onderdeel ervan.

Hoe wordt het materiaal verkregen?

Een buisje bloed wordt afgenomen uit een ader aan de binnenkant van de arm, meestal in de plooi van de elleboog. Om deze ader goed te kunnen zien en voelen wordt een stuwbandje strak om de bovenarm getrokken. In de ader wordt geprikt met een holle naald waardoor het bloed in het buisje wordt gezogen. De naald wordt maar één keer gebruikt en daarna vernietigd.

De test

Wanneer wordt deze test gedaan?

De dokter vraagt de hepatitis B test als hij/zij vermoedt dat iemand besmet is met hepatitis B virus of wanneer iemand verschijnselen vertoont van leverontsteking. Symptomen van acute hepatitis B infectie zijn braken en geelzucht. Chronische hepatitis B kan leiden tot levercirrose.

Ook wordt de test aangevraagd om het effect van een behandeling te volgen, te controleren of de vaccinatie tegen infectie met het hepatitis B virus is geslaagd en/of om te oordelen of de vaccinatie nog voldoende bescherming biedt.

Wat betekent de uitslag?

De testen worden als positief of negatief gerapporteerd. Dat betekent dat de gezochte stof aanwezig is of afwezig. Bij de interpretatie van de uitslagen zal de arts kunnen afleiden in welk stadium de HBV-besmetting is: acuut, begin van herstel, later in herstel, chronisch. Ook kan de arts afleiden of iemand besmettelijk voor zijn omgeving is: wanneer antigenen aanwezig zijn, moet worden aangenomen dat iemand besmettelijk is.

Verschillende testen op Hepatitis B en de interpretatie daarvan
TestWat wordt gemeten?Wat betekent de uitslag?
anti-HBs antistof tegen specifiek eiwit (s-antigeen) van HBV

anti-HBs aantoonbaar wil zeggen dat:

  • de patiënt goed gevaccineerd is
  • de infectie in laatste fase, die van genezing, is geraakt
anti-HBe antistof tegen specifiek eiwit (e-antigeen) van HBV

anti-HBe aantoonbaar wil zeggen dat:

  • genezing op gang is gekomen
  • de besmetting chronisch is
anti-HBc antistof tegen specifiek eiwit (HBcore antigeen) van HBV
  • antistof aanwezig als IgM betekent acute infectie die aan het genezen is; IgM anti-HBc wordt vlak na infectie aangemaakt.
  • antistof aanwezig als IgG betekent chronische infectie; IgG blijft lang aantoonbaar;
  • vaak meet het lab anti-HBc totaal: (IgM+IgG)
HBsAg eiwit (s-antigeen) van het HBV zelf
  • bevestiging van infectie met HBV
  • daling HBsAg bij herhaalde metingen betekent dat patiënt begint te genezen
  • geen daling HBsAg bij herhaalde metingen betekent dat patiënt drager is van HBV en besmettingsgevaarlijk blijft voor de omgeving
HBeAg eiwit (e-antigeen) van het HBV zelf niet meetbaar betekent dat het om een variant van HBV gaat die minder besmettelijk is.
HBV DNA DNA van het HBV zelf indien positief is dat het sterkste bewijs voor aanwezigheid van het HB virus.

Nog vragen?

De informatie over deze test komt van deskundigen uit het ziekenhuislaboratorium. Daar worden dagelijks vele honderden testen uitgevoerd. Laboratoriumspecialisten zorgen er voor dat dit op een veilige en juiste manier gebeurt. Zij adviseren de dokter bij afwijkende uitslagen en ingewikkelde problemen.

Heeft u naar aanleiding van deze informatie nog een vraag? Stel deze aan een klinisch chemicus.

© 2018 Nederlandse Vereniging voor Klinische Chemie en Laboratoriumgeneeskunde, laatst bijgewerkt 17-10-2010

Terug Terug naar het overzicht