Nederlandse Vereniging voor Klinische Chemie en Laboratoriumgeneeskunde
Find NVKC on YouTubeFind NVKC on FacebookFind NVKC on Twitter

Zoek een test

Anti-ds DNA

Terug Terug naar het overzicht

Ook wel bekend als:
antistoffen tegen dubbelstrengs DNA
Officiële naam:
anti-ds DNA
Verwante testen:
autoantilichamen, ANA

In vogelvlucht

Waarom deze test?

Om te onderzoeken of iemand lijdt aan een autoimmuunziekte, met name SLE (Systemische Lupus Erythematosus).

Welk materiaal?

Bloed

Monster

Wat wordt getest?

De test bepaalt de aanwezigheid van antistoffen tegen dubbelstrengs (ds DNA) in bloed. Het gaat hier om zogeheten autoantistoffen gericht tegen DNA in lichaamscellen.

Gewoonlijk maakt het afweersysteem antistoffen tegen lichaamsvreemde stoffen of tegen binnendringende bacteriën en virussen. In geval van autoimmuunziekten worden antistoffen gemaakt tegen eigen cellen of cel-componenten waardoor gezonde organen en weefsels onbedoeld worden beschadigd.

Enkele voorbeelden van autoimmuunziekten zijn reumatoïde artritis, multiple sclerose, suikerziekte (diabetes mellitus type 1), de ziekte van Sjögren en SLE. Met name bij patiënten die lijden aan SLE is de anti-ds DNA test vaak positief.

Hoe wordt het materiaal verkregen?

Een buisje bloed wordt afgenomen uit een ader aan de binnenkant van de arm, meestal in de plooi van de elleboog. Om deze ader goed te kunnen zien en voelen wordt een stuwbandje strak om de bovenarm getrokken. In de ader wordt geprikt met een holle naald waardoor het bloed in het buisje wordt gezogen. De naald wordt maar één keer gebruikt en daarna vernietigd.

De test

Wanneer wordt deze test gedaan?

Wanneer de dokter vermoedt dat de klachten van een patiënt veroorzaakt worden door een autoimuunziekte zal er onderzoek ingezet worden naar de aanwezigheid van autoantistoffen in het bloed: een ANA-test. Als deze test positief uitvalt, zal er verder gekeken worden tegen welke celonderdelen de aanwezige autoantistoffen specifiek gericht zijn.

Met behulp van de anti-ds DNA test wordt specifiek gekeken naar de aanwezigheid van anti-ds DNA autoantistoffen, die vooral voorkomen bij patiënten met SLE. Anti-ds DNA is de meest specifieke test voor de diagnose SLE. Bij de individuele patiënt is het verloop van de hoeveelheid anti-ds DNA in bloed gecorreleerd met de klinische symptomen van de ziekte.

SLE komt vooral voor bij jonge vrouwen (aanvang meestal tussen de 20 en 40 jaar) en kent een variabel klinisch beeld. Zo kan er koorts, malaise, depressie, overgevoeligheid voor licht, huiduitslag (vlindervormig in het gelaat) en/of zenuw- en gewrichtspijnen optreden. Daarnaast kunnen het hart, de longen en/of de nieren aangedaan zijn.

Wat betekent de uitslag?

Normaal:

Bij gezonde personen is de hoeveelheid anti-ds DNA in bloed heel laag. Vaak minder dan 20 U/ml. Deze waarde kan echter per laboratorium zeer verschillend zijn.

Verhoogd:

Een verhoogde hoeveelheid anti-ds DNA is een belangrijke aanwijzing voor de autoimmuunziekte SLE. De hoeveelheid anti-ds DNA antistoffen fluctueert met de activiteit van de ziekte. Stijging van het gehalte anti-ds DNA in het bloed kan aangeven dat de ziekte weer actiever gaat worden.

Nog vragen?

De informatie over deze test komt van deskundigen uit het ziekenhuislaboratorium. Daar worden dagelijks vele honderden testen uitgevoerd. Laboratoriumspecialisten zorgen er voor dat dit op een veilige en juiste manier gebeurt. Zij adviseren de dokter bij afwijkende uitslagen en ingewikkelde problemen.

Heeft u naar aanleiding van deze informatie nog een vraag? Stel deze aan een klinisch chemicus.

© 2018 Nederlandse Vereniging voor Klinische Chemie en Laboratoriumgeneeskunde, laatst bijgewerkt 05-07-2011

Terug Terug naar het overzicht