Prijzen - de historie
Binnen de NVKC was bij herhaling de gedachte opgekomen, een prijs van verdienste in te stellen voor diegene die zich voor de klinische chemie bijzonder verdienstelijk had gemaakt. Voor de eerste maal gebeurde dat bij de voorbereidingen voor het tweede lustrum in 1957. Het was een idee van de toenmalige voorzitter, dr. J.C.M. Verschure, die ook voorstelde de prijs of penning de "Van Leeuwenhoekmedaille te noemen als die nog niet bestaat". eerst ruim twintig jaar later, in november 1980 komt het tot een concreet plan. De bestuursleden Van Dalen en Schopman en de leden van de Wetenschappelijke Commissie Van der Helm en Thijssen besluiten een prijs in te stellen, eenmaal per twee jaar toe te kennen en bestaande uit een bedrag aan geld en een beeldje of medaille. Voor dit laatste is de beeldhouwer Ravenswaay benaderd. Ortho Diagnostics Benelux verklaart zich bereid de prijs ter beschikking te stellen. Besloten wordt de prijs te vernoemen naar Gorter en De Graaff: "Een Heymans v.d. Berg-penning bestaat al, terwijl ook de naam van Boerhaave aan wetenschappelijke prijzen is verbonden." Na ampele discussie wordt besloten het aanvankelijke voornemen om de prijs aan een Nederlands klinisch chemicus toe te kennen te laten varen. Inderdaad worden in 1980 als "mogelijke toekomstige prijswinnaars" - naast Nederlandse kandidaten - enige buitenlandse onderzoekers genoemd:
- Wieme (hoogspanningselektroforese);
- Dozy (genetische biochemie van aangeboren stofwisselingsziekten).
De eerste Gorter en De Graaff-prijs zal in 1981 worden toegekend aan dr. E.J. van Kampen en prof.dr. W.G. Zijlstra. Tijdens het overleg op 7 november 1980 wordt ook besloten een aanmoedigingsprijs voor jonge onderzoekers in te stellen: "De prijs zal in geld uitgedrukt hoger liggen dan de Gorter en De Graaff-prijs, omdat de prijswinnaar de prijs voor wetenschappelijke doeleinden moet kunnen gebruiken". Gedacht werd aan een bedrag van f 10 000,=. Als naam voor de aanmoedigingsprijs werd gekozen "Ortho-prijs voor Klinische Chemie". Voor de eerste maal werd de Ortho-prijs uitgereikt in 1982 aan dr. P.N.M. Demacker.
De Gorter en De Graaff-prijs
en de Ortho-prijs voor Klinische Chemie waren eerbewijzen, bedoeld voor
diegenen die op wetenschappelijk gebied bijgedragen hadden aan de ontwikkeling
van de klinisch chemie. 
De
NVKC had daarnaast de behoefte diegenen te eren die zich voor de vereniging
zelf verdienstelijk hadden gemaakt. In 1987 werd besloten hiervoor een
erepenning in te stellen en deze te noemen naar de oprichter van de vereniging,
dr. E.C.H.J Noyons. De kunstenares Ineke van Dijk te Stolwijk werd verzocht
de erepenning vorm te geven. Op 7 november 1987 - werd bij de viering
van het 40-jarig bestaan van de vereniging in het Slot Zeist - werd de
eerste twee Noyons-penningen uitgereikt aan ir. N.C. den Boer en dr. J.P.
Persijn. Aan de eerste als blijk van waardering voor zijn inzet - als
voorzitter van het organiserend comité - om het XIIIth International Congress
in 1987 in Den Haag tot zo'n succes te maken; aan dr. Persijn voor zijn
inspanningen als hoofdredacteur van het tijdschrift van de vereniging.
Enige jaren later, in 1992, stelde het bestuur een vierde NVKC-prijs in.
De Prof.dr. J.G.G. Borst-prijs was bestemd voor de klinisch chemicus die
bijzonder had bijgedragen aan het verbeteren van de communicatie tussen
arts en klinisch chemicus. Aan prof.dr. H.J. van der Helm werd in september
1992 - tijdens de viering van het 9e lustrum in het Nederlands Scheepvaartmuseum
inAmsterdam - de eerste Prof. Borst-prijs verleend.
