Laboratoriumgeneeskunde
Hield de "klassieke" klinische chemie zich vooral bezig met het bepalen van zouten, eiwitten en stofwisselingsproducten in lichaamsvochten, in de laatste decennia is het arsenaal aan analyses van componenten (moleculen en cellen) in diverse lichaamsvochten sterk uitgebreid. Dit was reden voor de NVKC haar naam recentelijk aan te vullen met de term ‘laboratoriumgeneeskunde’.
Onder laboratoriumgeneeskunde kunnen alle laboratoriumbepalingen worden verstaan die betrekking hebben op de diagnose en therapie van ziekten bij de mens. Daarbij moet gedacht worden aan:
- de hormoonhuishouding (endocrinologie)
- de aanmaak, verdeling en afbraak cellen in het bloed (hemocytometrie)
- de bloedstolling (hemostase en trombose)
- afweerreacties op lichaamseigen en lichamsvreemde stoffen (immunologie)
- de transfusie van bloedproducten, incl. de registreratie van complicaties als gevolg van transfusies van bloedproducten
- veel voorkomende erfelijke aandoeningen (moleculair biologische technieken)
- giftige stoffen (toxicologie).
Recentelijk hebben een aantal beroepsgroepen die actief zijn op het brede terrein van de medische laboratoriumdiagnostiek zich verenigd in de Federatie Medisch LaboratoriumSpecialismen (FMLS)
